Neuropsycholoog Jen Wolkin heeft daar een antwoord op dat ik niet meer uit mijn hoofd krijg: “Dezelfde reden dat er opeens meer sterren zijn nadat we telescopen bouwden.”
Ik krijg deze vraag echt regelmatig. Soms sceptisch, soms oprecht nieuwsgierig. Ik vind het ook een terechte vraag. Het voelt namelijk alsof er iets veranderd is.
Dat klopt ook. Alleen niet wat mensen denken.
We zijn beter geworden in herkennen. In benoemen. In diagnosticeren. Zeker bij meisjes met ADHD, een groep die decennialang volledig onder de radar bleef omdat we zochten naar het drukke jongetje in de klas.
Overdiagnose? Misschien speelt dat een kleine rol. Maar het verklaart lang niet alles.
Wat het wél verklaart: dat er een hele generatie mensen rondloopt die nu eindelijk weet waar bepaalde dingen vandaan komen. Die niet meer hoeft te maskeren zonder te begrijpen waarom alles zo zwaar voelt.
Dat vind ik geen probleem. Dat vind ik winst.
De sterren waren er altijd al.
We konden ze alleen niet zien
